+ 11 - 9 | § ¶Klotsen, kosten en kotsen: Zeeuwland in The place to be

'De zee, de zee klotst voort in eindelooze deining', dichtte Willem Kloos, held, meester-dichter, dandy, krachtige persoonlijkheid, part-time alcoholist en kindervriend, in 1888, overigens met één 'o'. Dat moest Kornuit natuurlijk zelf zien en waar kon hij dat beter doen dan in het land der zee: Zeeuwland? Maar dat niet alleen, Kloos, heer van het sonnet, liet het natuurlijk niet bij die ene zin, hij vervolgde: 'De zee, waarin mijn ziel zich-zelf weerspiegeld ziet; / De zee is als mijn ziel in wezen en verschijning; / Zij is een levend schoon en kent zichzelve niet.' Zou ik mezelf tegenkomen in Zeeuwland? Zou ik dan eindelijk zielenrust verkrijgen op de witte stranden van Goeree-Overflakkee?