Als kleine Bever las ik zijn columns in "de" Voetbal International al stuk. Sommige dingen vergeet je niet. Wat een modelfat was dat toch, die Victor Deconinck. Zo wilde toch iedereen zijn? Met dat hoornen brilletje en dat golvende liberale haar - echt zo'n vriend van de oudere zus van het doktersdochtertje waar je handje-handje mee liep. En hij had alles mee weetjewel, looks, brille (nou ja, eigenlijk was het meer een brilletje), charme, postuur, zelfs het kontje, heb ik me door een TROS-receptioniste laten vertellen. Eigenlijk belichaamde hij helemaal alleen de hedonistische jaren negentig. Van het scherm spatten en daar nog van genieten ook. Maar, toegegeven, het wás ook een mooie peer.

Geen wonder dat Victors ster op komeetachtige wijze de mediastratosfeer onveilig maakte. Hups, hij had zijn columnpje voor de VI (een mooie was bijvoorbeeld "John de Wolf is een hypocriet: links tegenstanders neerhoeken, rechts met zijn neus in de boeken") nog niet op de bus gedaan (this is the nineties weetje, moest je nog voor vijven naar zo'n kekke rooie bus) of hij kreeg een aanbod van de actualiteitenrubriek der actualiteitenrubrieken: Twee Vandaag...

De oplettende lezer had het al bij Bieslog gelezen: die gekke Britten hebben een mooie verzameling voorgedragen poezie online gegooid. Maar ook hier geldt weer: hoe groter het archief, des te korter je er blijft hangen. Daarom, in het onbegrensde kader van de Digitale Doos-serie, een kleine selectie uit het enorme aanbod.

zeer fraai: Allen Ginsberg - America (en trouwens ook A Supermarket in California)
mooie, gekke Schot met een mooi, gek gedicht in het Schots: Hugh MacDiarmid: The Watergaw
erbarmelijk: Wes Magee - The Boneyard Rap

Tjek ook het welkomstfilmpje van de Britse Poet Laureate Andrew Motion en zie nogmaals hoe ongelukkig het huwelijk tussen camera en dichter is.

... maar als je er even bij stilstaat, blijft het vreemd om voor je lol mensen neer te knallen.