De grote Wim T. Schippers doet de presentatie al twee jaar niet meer, de traditionele Archimedesvraag ontbreekt dit jaar en zelfs onze super-adim is gevraagd voor een screentest. Het is tekenend voor de dalende lijn die de Nationale Wetenschapsquiz jaren geleden ingezet heeft. Gelukkig is er dit jaar een noviteitje dat zomaar voor een opleving zou kunnen zorgen. De presentatie wordt komende kerst verzorgd door Rick van der Ploeg (tering, wat een CV) en Froukje Jansen (zo zo!).
De vragen van deze editie zijn weer bekend. De Nijmeegse fractie twijfelt nog over de vragen 8, 15, 18 en 20, de rest is goed te doen dit jaar.

Cabaret is in Nederland cultureel erfgoed. Vergeleken met wat bijvoorbeeld Duitsland produceert zijn wij gemiddeld best okay. De laatste tijd ziet de fractie op televisie nog weleens een overzicht van zogenaamd het beste Nederlandse cabaret in een programma gepresenteert door die dude van Don Quishocking. Ongelovelijk dat je cabaret zo kan verpesten door elke keer na elk fragment heel betuttelend te glimlachen. "Dat is toch fan-tas-tisch". NEE! Maar de fragmenten zijn vaak best leuk. Zo glipt er af en toe ook een liedje tussendoor en wij houden van liedjes en we willen liedjes horen. Muzikaal cabaret is vaak wat minder toegankelijk en daarom bij deze in vogelvlucht enkele cabaretliedjes die minder bekend zijn.

Nu.nl bericht dat Wim Duisenberg een standbeeld krijgt in Heerenveen. Afgezien van de nogal dubieuze heldenstatus van Duisenberg (hij had veel haar en geld, maar is dat al genoeg om in de volksgunst te komen?) is het vooral verdrietig dat hij straks in het hoge noorden staat te verregenen. Panzerfaust.org ging eens op onderzoek uit naar standbeelden in de provincie, ofwel Mannen van Grote Woorden in Veel te Kutte Oorden.

Vandaag een gastbijdrage van Sikbock. Door zijn veelvuldige agitatie in de comments bij de Bever in het oog gelopen en derhalve aangezocht een bijdrage aan PFMAG.ORG te leveren. Dat kan u ook gebeuren. Blijf dus blaffen in de comments (op dit moment lijken a-w en Pelayo hoge ogen te gooien voor een volgende gastbijdrage) en misschien loopt u in de prijzen! Terzake.

Er lafjes tegenaan hangen
Tekst: Sikbock. Beeld: Bever.

Ik was verrast toen er een mailtje van Willem Bever in mijn mailbox plofte. Of ik eens wat kon schrijven voor Panzerfaust vroeg tie. “Het maakt niet uit waar het over gaat, ik weet zeker dat je het kunt”. Nu is enige ijdelheid mij niet vreemd dus ik kon al snel genoeg redenen bedenken waarom ik dat stukje zou schrijven.Zo ben ik bijvoorbeeld een frequent kroegbezoeker ben en bovendien een scherp waarnemer. Ik let in de kroeg met name op menselijk gedrag en natuurlijk op de “lekkere wijven”. Laat ik het hier dus maar over “paringsgedrag” hebben.

Na de islam, blijkt het imiddels uit de klauwen gelopen Hollandse weer de grootste staatsvijand te zijn. Kornuit zit tegenwoordig nogal bovenop het nieuws (als schoonmaker hoor je nog wel es wat) en vandaag zat hij er zelfs middenin. Doe je normaal een uurtje van deur-tot-deur over Den Haag – Utrecht, vandaag werd het maar liefst drie uur. Het weer had dan ook flink om zich heen gegrepen en de toch al fragiele spoorwegen verpulverd tot een oude slak zonder slijm: niet vooruit te branden dus! Thuisgekomen wilde Kornuit weten wat afgestudeerd verkeersdeskundige Kapitein Wim, tevens oud redactielid van Panzerfaust.org, nu eigenlijk van dit debakel vond.

Het was de nacht nadat mijn vrouw me verliet, dat ik de straat op vluchtte, niet wetende wat ik met mezelf aan moest. Ik doorkruiste in een straf tempo de straten, mezelf constant voorhoudend dat ik er uit zag als iemand die op weg was zelfmoord te plegen. In werkelijkheid liep ik alleen maar, vooral er uitziend als iemand die snel loopt. Na een paar uur dwalen door mijn stad passeerde ik in een verder doodnormale woonwijk een klein café gevestigd in een rijtjeshuis, compleet met een voortuin met buxushaagjes. Hoewel het bijna twee uur in de nacht was, brandde er nog licht en stond de deur nog open. Op de ruit stond in slordige witte letters “Café de Koele Reet” geschilderd. Mijn dorst en het besef minstens een uur van mijn eigen huis te zijn, deden mij besluiten te kijken of ik in dit vreemde etablissement terecht kon.

Via Sargasso vonden we de site van de Ierse fotograaf Richard Mosse, die gespecialiseerd lijkt te zijn in het vastleggen van verwoeste plekken. Het Iraanse Bam, dat door een aardbeving verwoest werd, Kosovo, Israel, Srebrenica. Deze foto (vrije expressie-alert!) was aanleiding voor Sargasso's linkdumpje. Nu is de Bever dol op kapotte dingen - fotografie is de spiegel van de ziel, ofzo - en geeft graag het stokje door aan Mosse. Enjoy, suckers!

Maria van der Hoeven gaat ingrijpen in bovenbouw onderwijs van de middelbare school. Wij zijn immers dom, ongeïnteresseerd en kennen totaal geen verdieping. We kunnen van alles eigenlijk net niets: De mislukte generatie, de prooi van de ministers van onderwijs. De mensen die, net als de fractie Oud-Zuid, geboren zijn tussen 1982 en 1985 zijn de dupe van testfases in het onderwijs. Tot nu toe is, terwijl ik het opleidingstraject doorliep, de basisvorming ingevoerd en de Mammoet fase vervangen door het Studiehuis en de Tweede fase. Bovendien is het het Wetenschappelijk Onderwijs zo hervormd dat het niet alleen duurder is geworden maar het ook nog allemaal minder lang mag duren.

Na het overweldigende succes van de Digitale Doos Deel Drie (2500 bezoekerts) gaan we gelijk maar even op dezelfde voet verder. Melken die hap. Het is dus Pim-week op Panzerfaust. Vandaag kijken we naar de zwerftocht van Pim Fortuyn, een Zembla uit 2002 en een absolute aanrader voor de liefhebbers van sterke verhalen. Hoe Pimmetje de huiskamer binnenkwam met de bontmuts van mama en een fallussymbool op de borst... moet ik nog doorgaan?
Zat van dat oppervlakkige gedoe? Haal dan wat moois te snoepen bij Frontline... Hele goede documentaires voor niks. Bijvoorbeeld de nieuwste over abortuspolitiek in de States, waaruit blijkt dat de pro-life-lobby al vijf van de zes abortusklinieken in Mississippi heeft doen sluiten, kortom, een inkijkje in de keiharde culture war die gaande is. Aanrader!
UPDEET: Alleen vandaag (zondag) nog te zien bij Hollanddoc: Ramses, Bennie Jolink, Noord-Korea, De keuken van Kok, Hollands Licht, Ajax - daar hoorden zij engelen zingen en meer toppertjes van hoogsteigene bodem... Wees er snel bij weetjewel!

Bent u het zat om op feestjes eerder de borrelnoten bij de hand te hebbben dan een kittige opinie of een snedige riposte? Hebt u wel eens het gevoel in de conversatie in de tang genomen te worden door iemand die de meninkjes aan de kont lijken te plakken? De komende weken biedt PFMAG.ORG uitkomst door hapklare opinies te serveren waarmee u zeker de revelatie van de parenavond in Het Opkontje in Bergschenhoek bent.
Hapklaar, dat is 100 woorden max. Vandaag: een hapklare opinie over... opinies.

(HAPKLARE BROKKEN, CELINIAANS EXCURS) Opinies zijn als Chinezen: onvermijdelijk, alomtegenwoordig, gekleurd. Ze stemmen somber, zijn inwisselbaar en zelden aantrekkelijk. Maar dan de pennenlikkers die ze dagelijks afscheiden. Bleke hogepriesters van het middenrijk! Het papier is gulzig en slokt het zure vruchtvlees van ’s lands oppermandarijnen met liters tegelijk naar binnen. Sociologen, rattenvangers, windhandelaars.

(EEN VOORBEELD?)Het geteisem van Clichy kan nog geen twee syllaben vreedzaam laten coëxisteren, maar wordt van hogerhand een politieke beschikwil toegedicht waar het jakobijnse kamp nog een stevige punt aan kan zuigen.

(DE WEG TERUG?) We moeten leren luisteren naar onze innerlijke landloper.. die gek op de hoek.. onze moeders in ere hersteld.. een ethisch reveil..

De sfeerimpressie mag weer. En niet alleen omdat ik dat zeg. Zo zetten onlangs de B-2-da-izzle-man en MeneerTim a.k.a. MasterFrodo het vre-se-lijk-e Oxford nog in de sop, en wreef Odoaker a.k.a. Don (van Don & Ad) zich warm aan de zomer van 2005, waarin niet alleen Pim Fortuin (wie?) stierf, maar ook van ons, allemaal, een klein beetje met hem het graf in ging. Nu zal ik niet nog meer links geven naar "stukkies" van medeloggers die niemand kent, maar wat u allen met mij eens mee zult moeten zijn, is dat al deze "stukkies", twee dingen met elkaar gemeen hebben: het zijn sfeerimpressies ... èn het zijn ongevraagde sfeerimpressies. In ieder geval: LB! (Lekker belangrijk.)

Woensdagmiddag hebben da Bizzle-man en ik het Binnenhof bezocht. Een sfeerimpressie...

Pimmetje stierf voor onze zonden. Vlak voordat hij dat deed hield Frans Bromet met hem en de andere lijstrukkers van 2002 een serie interviews. De verkiezingen van Frans Bromet werd nooit uitgezonden vanwege bovengenoemde hemelvaart. Gelukkig is er het internet. Geniet van Keizer Nasalus die thuis langsgaat bij de goddelijke kale, waarbij butler Herman zijn gladde meester een toastje Roquefort serveert qua lunch. Bromet krijgt ruzie met Rosenknakker en zet Thom "doe mij maar een romantische komedie" de Graaf nog maar eens voor schut ... enfin ... heerlijke tillevisie.
DEEL I (ROSENMULLER, FORTUYN, DE GRAAF)
DEEL II (MARIJNISSEN, TEEVEN, DIJKSTAL)

Zoals sommige vaste(re) bezoekers wellicht is opgevallen is Panzerfaust het grootste gedeelte van de dag niet tot moeilijk bereikbaar geweest. Dit geheel buiten de schuld en invloed van de New World Order, de bananenmafia, de intelligent design-lobby en onze Super-Adim om. Hiervoor desalniettemin onze excuses, en weetje wat, we gaan binnenkort toch verhuizen, dus dan hoeven we dit soort gedoe hopelijk niet meer mee te maken. Prettige feestdagen, allemaal!

Beginnende romanschrijvers die om stof verlegen zitten, doen er goed aan het treinreisje Utrecht - Rotterdam eens te maken. Twee annekedotes:
Scene 1: Landloper zit met twee oude, versleten honden bankje verderop. Er stapt een dame van rond de vijftig in, die voor hem gaat zitten. Bum begint dialoog met hond:
"Eten en slapen... slapen en eten... eten... slapen... wat een leven...
...wat zullen we gaan doen?
...zullen we een onderbroekjeswinkel gaan beroven?"

Scene 2: Twee christenmeisjes bespreken Dan Brown
Meisje 2 tegen Meisje 1: "Ja, maar eh.. het jodendom is eigenlijk ook christelijk, want... eh..." (zin werd niet meer afgemaakt)

De zomer is ten einde. Zojuist voelde ik de eerste hagel in mijn gezicht. Nee, niet van een luchtbuks omdat ik 27.000 dominosteentjes heb omgegooid, maar gewoon echte, natuurlijke, Godgezonden hagel uit de lucht. Daarom is het tijd stil te staan bij de voorbije zomer. Als historicus ben ik uiteraard bij uitstek uitgerust met de middelen en theoretische vaardigheden om een verantwoorde reconstructie te ondernemen. Een requiem. Een zinnenprikkelend verhaal vol kracht en schoonheid. Het verhaal van de beruchte zomer van 2005. En de helden die ons er doorheen sleepten…

Hoogste tijd
Nee Cor niet doen nou
Hoogste tijd
Nee Jaap het biljart is dicht
We gaan niet biljarten vanavond meer Jaap
Over, sluiten Jaap
Hoogste tijd

Als student sta je eigenlijk totaal buiten de samenleving. Mijn leven valt, zonder te kort door de bocht te gaan, eigenlijk samen te vatten in twee bezigheden: Studeren en uitgaan. Overdag volg ik werkgroepen en studeer ik en eigenlijk ga ik elke avond wel ergens wat drinken. Door deze levensstijl ben ik volledig afgesloten van maatschappelijke veranderingen. Zo ben ik nog nooit iemand tegen gekomen die CDA stemt, ik ken geen Telegraaf lezers en ongeveer 90% van mijn omgeving stemde voor de Europeze grondwet. Mijn referentiekader is kortom erg beperkt. Het voordeel hiervan is dat ik sommige veranderingen van een afstandje kan bekijken en kan proberen de grote lijnen te zien. De uitbarsting in de Franse voorsteden zie ik vanuit Amsterdam-Zuid dan ook vooral als een nieuwe bestorming van de Bastille. De onderdrukte klasse wilt gewoon aandacht. Hups, die oneliner mag je noteren.

Businessblog totally.nl bericht vandaag over de organisatiestructuur van de meest infantiele en oninteressante weblog van Nederland, flabber.nl. Ik kom er eigenlijk zelden tenzij ik eigenlijk iets anders zou moeten doen waar ik op dat moment geen zin in heb. Feit blijft dat zij toch zo ongeveer de meest bezochte weblog van Nederland zijn. "Naar buiten toe is het net alsof iedereen z’n dingetje doet, maar ondertussen zit daar een behoorlijke strakke coördinatie tussen. " Hoe zit PFMAG.org eigenlijk in elkaar?

De PFMAG.org-redactie heeft zich afgelopen weekend opgesplitst om te voldoen aan onze snel groeiende imperialistische behoeftes. Een deel van de redactie heeft Berlijn tijdelijk geconfisqueerd, terwijl MeneerTim en ondergetekende met een twintigtal Nederlandse vrienden Oxford onder handen namen.

We namen in Oxford deel aan OxiMUN, wat een afkorting is van Oxford International Model United Nations. Deze naam vat op zijn beurt het idee van de conferentie goed samen; het festijn vond plaats in het pittoreske Oxford, met lekkere wijven en bronstige hunks als deelnemers, en gezamelijk bespraken we substantiele zaken, waaronder de wereldpolitiek.

Het was afgelopen week wat stil rondom verschillende fracties van de PFMAG.org propagandamachine. Dat heeft onder andere te maken met de snoepreisjes naar de meest exotische oorden, zoals deze week de reis naar het zonovergoten Oxford waar de fracties Amsterdam Oud-Zuid en Nijmegen meededen aan Oximun. Oxford Model United Nations is een simulatie van de verenigde naties waar je met allemaal suffe studenten praat over turbo saaie onderwerpen. Beetje je tijd uitzitten dus maar het is goed voor je CV.

Vrolijk nieuws na Guantanamo? Op prisonbitchname.com kun je je eigen fucking zeepjesrapernaam tjekken. Te gek! De Bevert vult zijn burgernaam in, en wat vind je? hahahaha! En echt wel dat-ie datzelfde resultaat telkens weer geeft, niks geen gerandomize. Ik kom niet meer bij... predestinatie... haal die gek uit m'n beeld!

Ja, we hebben ze wel gezien samen, Diego en Fidel, en het was niet de eerste keer. De onderschriften zijn voor onze lezertjes.

Iets met "tikkie terug, Jaap" of dat Hugo Chavez ook echt niet zo braaf is of als u echt op de hoogte bent roept u iets van tjee, tjee, die was okee.. zie maar.

Een jaar na de dood van Van Gogh (niet de schilder) was er tijd voor contemplatie, samenzang en bezinning. Kornuit deed hier niet aan mee, alhoewel hij zich wel afvroeg waar die oud-redactieleden van Panzerfaust terecht zijn gekomen. Hij wil namelijk weten wat het maatschappelijk nut is van voormalig sterreporters en of ze Porsche kunnen rijden. Ja, kunnen misschien wel, maar is dat ook financieel haalbaar? Kornuit hield een exclusief interview met Loggerbob. Dat was geen sinecure best lezertje, uw auteur moest uren lang door administratief medewerkers, secretaresses, beleidsmedewerkers, persvoorlichters en PR-managers heen bellen, maar uiteindelijk vond Loggerbob gelukkig togh een gaatje in zijn door drie secretaresses beheerde overvolle Outlook-agenda. Geniet van een tweegesprek met een verwarde, maar uiterst succesvolle, trendsetter.

Beau, ik houd wel van literatuur die je "op verschillende niveaus" kunt lezen. Daarom ben ik ook nogal fan van gewip en gehups in boekies. Zo las ik vroeger als kleine jongen al met meer dan normale interesse in de Ontdekking van de Hemel hoe Max Ada’s moeder “stiekem” liet klaarkomen. Geil man! Boeken waarin geneukt wordt zijn “gewoon” leuker.

Het mag dan ook geen verrassing zijn dat ik af en toe in slaap val met een romannetje van Michel Houellebecq. Er zijn er vier. “De wereld als markt en strijd”, inderdaad een fascinerend debuut: “Ze knoopte zijn broek open. Toen ze hem begon af te zuigen kon ik het niet meer uithouden.” Nou, nou! Bijtende maatschappijkritiek! Heel naar allemaal…