Het zijn zware tijden voor liefhebbers van ouwe jazz en Mardi Gras (wie zouden er onder PF-lezertjes toch in de meerderheid zijn?). New Orleans gaat naar de kelder, tjongejongejonge. En dat allemaal door Katrina. Brengt me op die songfestivalwinnaars van '97, Katrina and the waves. WTF? Ik ben eens wat in het oeuvre van deze primadejofele band gaan mardigrasduinen, en de resultaten zijn weer eens schokkend hoor vriendjes."We're four very different people, and sometimes the teacups fly", zegt Katrina in een interview.. Ja, dat geloof ik ook wel.

Ik wil ze nergens van beschuldigen, maar het mag toch opvallend heten dat het viertal een bijzondere belangstelling voor de meteorologie aan de dag legt. Naast het hitje "love shine a light" waarmee ze het Songfestival wonnen (waarin overigens ook nog de omineuze dichtregel let the love light carry/like the mighty river, flowing from the stream voorkomt) blijken ze nog wat meer weersafhankelijke plaatjes opgenomen te hebben. Een willekeurige greep uit de discografie:
Singles:
- Walking on sunshine
- Waves
- Do you want crying?
Albums:
- Edge of the land
- Walk on Water
- Turnaround
En hoe denk je dat Katrina's laatste soloalbum heet? Turn The Tide. Tja.. Zei Mark Twain niet "the only good prophet is a dead prophet"? Vast niet.

En ja hoor, we kennen allemaal waarschijnlijk de baby etende Chinese kunstenaar Zhu Yu nog wel. Goed, dat was natuurlijk een van de allersmerigste "dingetjes" ooit. Toch is er nu in Zwitserland weer zo'n "gekke rijstslikker" in opspraak, zijnde ene Xiao Yu (Familie van? Dat zal wel niet, iedereen heet daar gewoon hetzelfde en bovendien, harharhar, ZIEN ZE ER ALLEMAAL HETZELFDE UIT, MUHAHAHA!). Deze meneer Yu eet dan wel geen babies, maar hij plakt wel mensenfeutushoofdjes op dode zeemeeuwen, stopt die in een potje, en verkoopt ze dan voor veel geld aan hippe musea en dingetjes zoals de Biënnale.
Zo leek het het Bernse Kunstmuseum ook lekker hip om Yu's Yucky Jars in een tentoonstelling op te nemen. Na de onthulling dat het hoofdje echt was heeft het museum overigens het potje met Yu's lugubere fantasiecreatie (feutmeeuw? zeemeutus? meetzeuf?) toch maar even weggezet. En terecht.

Ach ja, denk ik dan, de dronken vraag van Nixon aan Kissinger in gedachten: kunnen we dat hele China niet gewoon opblazen?

De voortreffelijke introductie van Willem Bever tot Google Earth verdient natuurlijk een vervolg. In deze editie van de Google Earth Files onder meer de lokatie van mijn beroving door twee agressieve mannen in Portugal, hoe je blote geschoren mannen ontwijkt bij een meertje vlak bij Nijmegen en het rebusten van de myth dat de Chinese muur vanuit de ruimte zichtbaar is.

Net als je denkt dat de Panzerfaust fractie te Amsterdam-Zuid begonnen is met hun winterslaap komen ze onverwacht uit de hoek met verbluffend interessant nieuws en ronduit verbijsterend hulpgevend advies. De laatste enquetes in de Verenigde Staten wijzen uit dat grofweg 50% van de Amerikanen geloven in buitenaards leven. Dat valt nog mee aangezien ook het grootste gedeelte geloofde in de aanwezigheid van nucleaire wapens in Iraq. Opvallend is dat ongeveer hetzelfde percentage gelooft dat er inmiddels ook al aliens onder ons zijn. Aangezien wij ons graag aanpassen aan de mening van onze grote vriend (IS THAT YOU JAPE?) zullen die percentages ook wel voor Nederland gelden, en daarmee ook voor de doorsnee van de Nederlandse samenleving, de groep PF lezers.

Kijk dat Wilfred Genee een beetje een achtergesteld kindje is, wisten we al langer, eerst bij RTL waar hij een soort mislukte surrogaat-Beau moest voorstellen, en nu bij Dalpa, waarin hij ook weer duidelijk laat blijken 'anders' te zijn dan andere tv-personalities (Dus NOG kutter dan Gordon en Joling). Maar dat zelfs de webredactie van Dalpa zijn voornaam niet eens goed geschreven op Wilfreds introductiepagina krijgt, is natuurlijk erg pijnlijk voor 'Wilfed'. Ik kan het niet anders interpreteren dan als het keiharde bewijs dat dit nasaal pratende gozertje echt een nobody is in omroepland. Hier een skriensjot, mochten ze bij Dalpa besluiten dat Wilfed toch een pagina-update waard is...

Langer verwacht dan ooit: de aflevering pornografie in de rubriek Lezertjes Trekken. Deze post zal, zo gelooft de Bever en met hem de complete PF-CREW, de Internationale Doorbraak van PFMAG bewerkstelligen, of doen plaatsgrijpen, hoe dan ook: jetzt geht's los, of beter gezegd the show must go on, om in het komkommerthema te blijven. Over komkommers gesproken:

Iets goedkoper dan de reizen naar Orange County Resort in Kemer, Turkije, is de verontwaardiging erover onder weldenkende burgermensen. Daarom zeggen wij bij PFMAG: gaat het lekker zelf bekijken, die idylle. Bij Netwerk, bijvoorbeeld. Of hieronder, op de fotootjes. De bever krijgt het er benauwd van, maar legt u echt niet zijn burgermansmeninkie op. Maar toch: dit is wat ik me voorstel bij een echte Last Minute, het angstvisioen voordat je de waterpijp uitgaat.

"De geschiedenis herhaalt zich, de eerste keer als tragedie,
de tweede keer als farce"

"Is u Amsterdammer?" vroeg Bavink.
"Ja, Goddank," zei Japi.
"Ik ook," zei Bavink.
"U schildert niet?" vroeg Bavink.
Het was een rare burgermansvraag, maar Bavink dacht aldoor maar: wat zou dat toch voor een kerel wezen?
"Nee, Goddank," zei Japi. "en ik dicht ook niet en ik ben geen natuurvriend en geen anarchist. Ik ben Goddank heelemaal niks."
Dat kon Bavink wel bekoren.

Nescio, De Uitvreter (1910)

Nou jongens, de kogel is door de kerk. President Bush heeft de benoeming van Bolton er doorheen gedrukt. "This post is too important to leave vacant any longer, especially during a war and a vital debate about U.N. reform," zo sprak hij, vrij naar zijn tekstenschrijver. Panzerfaust.org peilde de reacties.

Google Earth is de grootste uitvinding sinds de zonnebloemolie. Wie als wakkere knul zijn jeugd heeft vergooid aan het bestuderen van de atlas krijgt er spontaan een droge mond, een bonkend hart en een strakke plasser van. De hond krijgt niet meer te eten, het meisje voelt zich verwaarloosd, enfin: het leven heeft weer zin. In deze nieuwe serie op PFMAG neemt de bever zijn onzichtbare vrienden (dat zijn jullie) mee in de wondere wereld van de satellietfoto. We beginnen in Egypte, op het schiereiland waar ook shoarma-sjeik ligt, jeweetwel van de bommen.

Update: Hier is de Google Earth placemarker behorende bij deze post.

Briefdrager klapt uit de school: het Nederlands Psychoanalystisch Instituut ontvangt iedere week Donald Duck ("een vrolijk weekblad")

Duck op divan: "Sometimes the ducks act so utterly out of character that it hurts"

Animals as bodies of racialised significations on Singapore TV:"Why do I sometimes wonder why Donald Duck wears a cap, a top but not pants, his little duck tail wagging almost obscenely? What semiotic registers are operating in such instances?"

Donald in de filosofie: "The love of Donald Duck is nothing other than the love of the images called Donald Duck."