Afslag Oudenrijn, Nieuwegein.

“HO! Stop! Apostolov, wat doe je nu?!”

- Odoaker 27-06-2006

Afslag 9, Oudenrijn. De afslag bij Oudenrijn, misschien ook wel de dodemansafslag genoemd, leidt naar Nieuwegein. Jullie wel bekende Odoaker (aka Odoakerston, Odoakerstonia) waarschuwde mij voor deze plek. Was het daardoor dat deze plaats mij juist meer en meer aantrok? De aanblik van Odoaker’s malafide faciale trekken bij het noemen van Nieuwegein spraken hele boekwerken. Na wat research, website gemeente Nieuwegein, gedaan te hebben dacht ik een geschikte kandidaat te hebben gevonden voor de finale van de Afslag Apostolov reeks.

Het is ook een beetje hun finale

Nieuwegein, waar ligt dat? Ach lieve mensen het is niet zo moeilijk, het ligt vlakbij Utrecht, de kleinste van de 4 fucking grote steden in Nederland. Centraal gelegen in dit land, is het dé plek bij uitstek om je te recreëren, kortom om lekker ff PRET te hebben. In dit epicentrum van epicentra van groeikernen komen alle aspecten die het leven in de groeikern zo aangenaam maken naar voren.

Ligging en Situatie

Dacht jij dat er niks te doen was in Nieuwegein? MIS POES! Er is vanalles voor jong, oud, niet zo jong, dement, seniel, achterlijk, lelijk, cynisch, en natuurlijk de van nature gelukkigen. Zo kun je er goochelen, fietsen, lopen, rolschaatsen, en recreëren. Na winkelen en kleien zijn dat de populairste hobbies van dit moment, kijk maar naar deze grafiek:

Figuur 3: Populaire hobbies in Nieuwegein uitgezet tegen de tijd

Winkelen gebeurt natuurlijk in winkelcentrum Anklaar in Jutphaast/Wijkersloot, de populairste wijk van Nieuwegein, hier komt ook Spinvis vandaan. Het Oud Zuid van Nieuwegein zeg maar. Het winkelcentrum wordt door sommigen bestempeld als "Winkelcentrum van de Eeuw", anderen zijn milder in hun oordeel en zeggen: "Best Wel Goed Winkelcentrum". Het is en blijft publiekstrekker numéro uno in Nieuwegein:

Rem Koolhaas: "Conceptueel gezien spreken we hier van moord."

En alhoewel het nu lijkt alsof alles goed is in Nieuwegein gaan er helaas ook een paar dingetjes fout. Zo stierf 1/3 van de bevolking in 1978 als gevolg van een zeldzame bacterie die door een visser uit het IJsselmeer was binnengebracht. De bron bleek een makreel te zijn. Als gevolg van deze catastrofe worden vissers nog steeds met argwaan benaderd, wat de plaatselijke vissers geen goede naam heeft bezorgd. Zij hebben op hun beurt altijd beweerd dat de betreffende bacterie door een visser van buitenaf is meegenomen. Onder deze groep ziet men dan ook veel discriminatie jegens vissers die afkomstig zijn uit gebieden die minder welvarend zijn dan Nieuwegein, zo ook Rashid Bakhatawan, die met zijn familie een bestaan als visser in Nieuwegein ambieert. Vissers uit Nieuwegein zijn bang dat hun dominante positie teniet wordt gedaan door de vaak goedkopere vis van de uitheemse vissers. Verder dan deze angst gaan ze alleen niet, de meeste vissers zien het bij voorbaat al niet meer zitten en blijven thuis Dr. Phil kijken in de hoop van de kalende Amerikaan geestelijke televisie-hulp te krijgen.



Get REAL! REAL fast, Rashid!!

Op mijn reisavonturen door de net-niet-steden, de sla-de-plank-totaal-mis-steden, de waarom-bestaan-jullie?-steden van Nederland kom je nogal wat mensen tegen, zo ook in Nieuwegein. Zo werd ik een half uur na aankomst al benaderd door een viertal middelbaar ogende vrouwen. Zij noemden zichzelf La Donnas, één ervan trok mij dus ik besloot de rest maar voor lief te nemen. Het viertal wilde mij, als buitenstaander vanuit de Hofstad, alle hotspots van Nieuwegein laten zien. Daar ik in de literatuur niets over hotspots had kunnen vinden, was ik benieuwd wat zij bedoelden.

La Donnas v.l.n.r.:Riet, Desi, Emmanuelle, en Gerda

Toen ik hen vertelde dat ik al winkelcentrum Anklaar had bezocht keken zij zichtbaar teleurgesteld naar elkaar. Zij overlegden eventjes onhoorbaar en met een vreemd accent dat het nog onduidelijker maakte wat er nu zou gebeuren. Gerda vertelde mij dat ze altijd afspraken bij de vijver van het winkelcentrum om van daaruit hun winkelavonturen voort te zetten. Desi verloor zelfs haar maagdelijkheid achter de fontein vertelden de dames mij terloops giechelend. Omdat ik daar al was geweest namen de dames mij mee naar Cafetaria Het ANKER, DÉ meeting point in New Guinnee, zoals hippe Spinfishermen hun home town ook wel holleren.

Nieuwegein ligt toch niet aan zee?

Gerda vertelde me hier dat ze in haar studententijd vaak een kroketje deelde met Arend-Jan Boekestijn in het Ankertje. Tot overmaat van ramp vertelde Gerda dat Arend-Jan van Goulash-kroketten hield en dat hij eerst Arend-Jan van Wippestein heette, maar dat hij zijn naam veranderde na het succes van de Harry Potter crazyness. La Donnas konden me niet bekoren, had ik nu werkelijk genoeg van de groeikern? Waren de afgelopen maanden teveel van het goede geweest? Had ik naar Odoaker moeten luisteren en op de snelweg moeten blijven? Zulke vragen stormden door mijn hoofd terwijl ik mij door een frikandel heen werkte met als uitzicht Desi die gulzig 2 shaslicks diep in haar wijd geopende huich stak, tussendoor heftig lachend. Ik weet niet wat ik voelde maar het voelde een beetje als dit:



Mijn intellectuele bunzing was dood. Morsdood.

Daar zat ik dan, La Donnas verstomden tot een ondifferentieerbaar geroezemoes. Een black-out was onvermijdelijk vreesde ik. Ik stormde naar buiten, La Donnas verstomd achterlatend, happend naar lucht. In deze roes stommelde ik op een inwoner van Nieuwegein:

"Kenker ouwe, kijk uit waar je laop!"

Het was tijd om te gaan. Ik achtte mij niet meer in staat om te rijden dus ik besloot de veelbesproken sneltram te nemen, deze zou mij naar Utrecht Centraal brengen, naar de beschaafde wereld. Odoaker sprak al over deze bijna-tram of tram/trein. Dat deze in de afschrikwekkende kleuren van Connnnnexxxxion zou zijn had ik mij niet durven voorstellen. De duivelstram vertrok en weg was ik....

Had ik maar naar Odoaker geluisterd..

Nu zit het erop. Dit is hoogstwaarschijnlijk de laatste Afslag Apostolov. Apostolov heeft de 4 grote steden in Nederland afgereisd en gezocht naar sprankelende levendigheid. Deze vond hij niet in Amsterdam, Den Haag, Rotterdam of Utrecht, nee hij vond ze aan de rand van deze steden, in Diemen-Zuid, Amstelveen, Zoetermeer, Spijkenisse en Nieuwegein. Hij vond het leuk om in de 1e en de 3e persoon te schrijven. Weer thuis begint Apostolov aan zijn alweer 4e poging om te beginnen aan zijn eerste boek genaamd: "Weer Thuis". Tevens bereidt hij zich alweer voor voor het nieuwe schooljaar als leraar Natuurkunde op het Terra College in zijn woonplaats Den Haag.



"Kijk eens kleine Bever, hoe leip de fysica is!"