Max J. Molovich krijgt prijs uit gereikt uit handen van Peter S. Pagina

Afgelopen woensdag kreeg ik, uit handen van Peter van peterspagina, een cadeaubon ter waarde van € 50,- uitgereikt, wat de derde prijs was in de door hemzelf in het leven geroepen Blogpareltje (voor de zwijnen). De eerste prijs bestond uit keiharde pegels ter waarde van € 250,- en de tweede prijs uit een etentje met de jury.

Aangezien ik niet kon geloven dat iemand daadwerkelijk zo'n 500 euri uit eigen zak wenste uit te geven aan wat overijverige hobbyschrijvers, weigerde ik de prijs aanvankelijk serieus te nemen. Dus, toen de heer Rigo Reus mij erop wees dat Peter deze prijs ging uitreiken, schreef ik baldadig dat ik dagelijks mijn reet afveeg met een briefje € 250,-. Waarop een of andere goochemerd mij dacht te betrappen op een leugen, aangezien er geen briefjes van € 250,- bestaan. Wat natuurlijk correct is. Een foutje van mijn kant. Die € 250,- was een gemiddelde. Ik veeg mijn reet namelijk af met briefjes van € 50,-. En soms kom je dan op € 300,- uit, maar soms heb je slechts € 50,- nodig. Maar goed, daar gaat het nu niet om.

Waar het wel om gaat, is dat ik zo mijn eigen ruiten had ingegooid, zoals bleek toen Peter in dezelfde reactieruimte toegaf dat hij een stukje van mijn hand had willen nomineren, maar daar nu vanaf zag. Bummer!

Wie schetst mijn verbazing toen ik las dat ik derde prijs had gewonnen in deze bij nader inzien uiterst sympathieke competitie. Mijn stukje over Gordon en het falen van de natuurlijke selectie bleek dermate bij Peter in de smaak te zijn gevallen dat hij zo grootmoedig was over mijn beledigingen heen te stappen. Bovendien bleek al snel dat mijn scepsis aangaande het uit te reiken prijzengeld volstrekt onterecht was.

Een man een man, een prijs een prijs, een woord een woord. Afgelopen woensdag stond Peter bij mij op de stoep met die cadeaubon in z'n binnenzak. De fotograaf leek het een leuk idee om het officiële gedeelte van de middag te laten plaatsvinden op het dakterras. Wij klommen wat trappen op, gingen een luik door en konden via een klein ijzeren trappetje het dakterras betreden. U kunt het op de foto niet zien, maar de overhandiging van de cadeaubon vond met de nodige bibbering plaats. Peter bleek enigszins last van hoogtevrees te hebben.

Ga je een prijs uitreiken, moet je als stank voor dank doodsangsten uitstaan. Bij deze wens ik mijn nederige excuses aan Peter aan te bieden. En tegelijkertijd ook mijn hartelijke dank uiten. Ik beschouw het als een grote eer het op twee na beste stukje van 2009 volgens Peter geschreven te hebben. Ik wens iedereen te bedanken die een bijdrage heeft geleverd in de totstandkoming van het stukje. Te beginnen met de oerknal, zonder welke niemand van ons er geweest was. Ook Gordon niet. En ook Peter niet. En ook ik niet. En ook Harry Mulisch niet. Om maar een paar mensen te noemen.

Mijn felicitaties aan de overige prijswinnaars, te weten Frisse Wind, Perik van Sargasso en de reageerders te weten Wout, Mescaline en Y. Podorkin. Allen van harte gefelici. Ik begreep overigens van Peter dat geen van de reageerders hun prijs persoonlijk in ontvangst wensten te nemen. Tja, zou Martin Bril hebben gezegd. Volgens jaar wenst Peter dit nobele initiatief voort te zetten. Hij heeft veel positieve reacties mogen ontvangen. En terecht.

Rest mijn vraag aan u, gewaardeerde reageerder, om met mij mee te denken over wat ik met die cadeaubon van 50 euro zal doen. Ik bedoel: heeft u nog tips over wat ik ermee kan gaan kopen (geen tips a la 'geef maar aan mij' dus). Alvast dank.