Ik blader, ik snuffel, ik ruik
Actualiteiten, Lief dagboek, Grafisch Geweld, Bijna vergeten linksbacks, Wouter Diesveld, Vertrossing, Leon de Winter zondag 8 juni 2008 10:45 am
"Om half negen zwieren we allevier op onze fietsen door het dorp terug naar huis, de kinderen met één hand aan het stuur en in de andere hand een ijsje. Het is een mooie, zachte avond, een van de vele gezegende zondagen in de geschiedenis van ons land."
U had het al geraden (de foto was natuurlijk een weggevertje), geluksfetisjist Leon de Winter is aan het woord. In Zaterdag Et Cetera van het NRC heeft Koning Pathos een aflevering van Hollands Dagboek mogen schrijven. Waarin hij zich, by the way, ook even in zijn gebruikelijke lyrisch dronken stijltje uitlaat over Muis Mollie Zet Bussen In, de debuutbundel van onze eigen Wouter Diesveld:
"De hele dag bellen, bellen, bellen, tot Francien S., de publiciteitschef van de Blauwe Bloem (...) me vertelt dat zij een koerier heeft gestuurd met een exemplaar. Om half vier is het zo ver. Ik schuur (sic?) de envelop open en mag het boek aanraken waaraan Wouter het laatste jaar als een monnik heeft gewerkt, terwijl ik zo nodig de columnist, commentator en essayist moest uithangen. Ik blader, ik snuffel, ik strijk over het papier, ik ruik. Het is er, en het is goed zo."
Zeer terecht enthousiasme, kan ik u verklappen. En misschien was u het vergeten, maar zo'n door Wouter Diesveld persoonlijk gesigneerd exemplaar, kan van u zijn. Tot zondagavond 23.59 uur heeft u de tijd om hier een prijsvraag te verzinnen. Wouter Diesveld persoonlijk zal uitkiezen welke van de vijf prijsvragen hij prijswinnend acht.
juni 8th, 2008 at 12:17 pm
Muis J. Mollovichie zet boeken in.
juni 8th, 2008 at 7:36 pm
Mooi gedaan, vooral dat zwieren: dit kitschelement heeft De Winter wel vaker gebruikt, ik meen bij de beschrijving van meisjes die met hun rokken zwierig door Haifa zwierden, nagekeken door stoere militairen: het beeld was compleet. En ook die schuur-fout geeft het stukje helemaal een authentiek tintje.
juni 8th, 2008 at 11:07 pm
Het dagboek zit echt barstensvol typisch De Winterproza, en met subtiel propaganda voor het vrije westen:
Over zijn wonderhuis: "'s Ochtends met Jessica naar een huis in Haarlem. We bewonen een onvoorstelbaar mooi huis in een schitterend monocultureel dorp, maar we overwegen om 'kleiner' te gaan wonen, in de stad, om de kinderen te laten wennen aan de verscheidenheid, drukte en chaos. Het grachtenhuisje dat we bekijken is te klein voor ons soort klein (...)"
Over zijn wondervrouw: "Boodschappen doen voor de gasten straks, familie en vriendinnen van Moon die na vieren komen, en Jes maakt nog even tussendoor twee taarten, alsof het geen moeite kost."
Over zijn boekpresentatie: "Maar de lucht in de Amsterkerk tintelt en ik zie mensen terug die ik lang niet meer heb omhelsd (...)"
Over ochtendgeluk: "Om zevenn uur op. Jessica, mijn echtgenote, begint aan haar gymnastiekoefeningen en ik ga naar beneden om het ontbijt voor de kinderen neer te zetten en hun lunchboxen te vullen. Het is een vast patroon dat we hebben ontwikkeld, en waarom ik naar beneden ga en Jessica wat langer boven blijft, ontbeert logica: het is zo, en omdat het zo is, is het goed. (...) Als de kinderen weg zijn, lezen we de ochtendkranten, Jessica met cappocino, ik met thee. Zo beginnen onze dagen, met dierbare rituelen."
Et cetera.
juni 8th, 2008 at 11:08 pm
U dacht dat ik het verzonnen had, is het niet, Rigo?
juni 9th, 2008 at 8:03 am
... het is dus niet fake? Oef - ik lees het NRC enkel op vrijdag, soms, maar ik ging inderdaad uit van parodie/pastiche.
juni 9th, 2008 at 9:13 am
Whahaa. Die kinderen hebben iedere dag een ritueel dat heet "Lekker in je stinkende nest blijven liggen." Voor het weer begint. Want ik ben benieuwd hoeveel complexen ze er in ruil voor terugkrijgen. Twee joodse memmes, brrr.
juni 9th, 2008 at 9:17 am
Hahaha! Ja! Heb genoten van dat dagboek! Werkelijk genoten!
juni 9th, 2008 at 10:59 am
Maar het mooiste zijn jullie vergeten. Ons Leon was namelijk druk bezig een visum voor de States te krijgen. Hij taait dus weer af! Hiephoi!
juni 9th, 2008 at 11:24 am
"omdat het zo is, is het goed" - dit is wel de ergste gemeenplaats-stoplap-dooddoener die je kan bedenken. Voorbeeldje: De 73-jarige Oostenrijker Josef Fritzl heeft tegenover de politie bekend dat hij zijn dochter 24 jaar heeft opgesloten en verkracht. Omdat het zo is, is het goed.
Die De Winter zit daar al een beetje te lang in het lommer van Aerdenhout/Bentveld gelukkig te wezen zo te lezen. Was al aan die columns van hem in Elsevier af te lezen waar hij de wijsheid in pacht had zonder ooit in het midden-Oosten geweest te zijn, waar hij van alles weet over de verwording van de multiculturele samenleving, terwijl hij zich juist zelf bekwaam verschanst in het money-ghetto van Nederland.