Er zijn natuurlijk net zoveel redenen om te zeggen dat je wel naar één van de zomerfestivals bent geweest als dat er niet zijn. Een reden om niet naar zo'n festival te gaan is misschien wel het feit dat je er iemand als Vladimir Vysotsky er niet zal tegenkomen. Festivals programmeren popmuziek en de Russische Brel met Goelag ervaring is natuurlijk té echt voor bijvoorbeeld Lowlands. Nu ruim 27 jaar dood, maar voor degenen die Vladimir Vysotsky in hun leven hebben moeten missen hier de compensatie voor het gemiste goed:

Vladimir Vysotsky - Koni Priviredliviye


Vladimir Vysotsky, wat een naam en wat een man. Als u er nog nooit van heeft gehoord kunt u dat met het volste recht als een grote schande beschouwen. De Bob Dylan van de Soviet-Unie noemde de New York Times de beste man en kijkend en luisterend naar zijn werk op de gratis videokanalen van de diepste krochten van het internet is dat een compliment voor Dylan. Met een stem als 35 veteranen van het Ostfront waarvan de luchtpijpen met lood zijn geasfalteerd en een lichaam van een jonge atleet veroverde deze acteur met loden keeltje de hele Soviet-Unie. Met een ironische blik op het leven van alledag in Communistisch Rusland poogde hij op slinkse wijze kritiek te leveren op de bureaucratische ziel van de Soviet Maatschappij. De lange wachtrijen voor het brood, de privileges van de leden van de Communistische Partij en de overvolle sovchozs en kolchozs. Hoewel hij een zeer gerenommeerd acteur was verkoos hij begin jaren '60 het bestaan als troubadour trekkend door Rusland en optredend in kleine schuren en grand cafés boven het relatief stabielere acteren.


Hier demonstreert Vladimir dat hij meer dan alleen een beetje zingen kan. Gymnastisch gezien is hij in topvorm en dat wil hij maar al te graag laten zien. En waarom ook niet? Het leven in de Goelag heeft hem geen windeieren gelegd.

Dat zijn teksten soms 'op het randje' waren van het toelaatbare in de Soviet-Unie bracht hem soms in reëel gevaar, maar door zijn enorme populariteit onder alle lagen van de bevolking in Rusland kon hij ook niet 'zomaar verdwijnen'. Zijn populariteit was een persoonlijk gevaar en tegelijkertijd een beschermengel. Over de gevreesde Soviet-gevangenissen zei hij: "Alleen het laatste oordeel is erger.."
In de tussentijd was er in België en Frankrijk een evenknie die in West Europa aanzienlijk meer bekendheid genoot: Jacques Brel. Alleen zong Brel meer over het gevang als een bevrijding ten opzichte van het burgerlijke gepeupel dat een westerse democratie zo verstikkend kan maken. Het toeval wil ook dat beide heren vrij vroeg gestorven zijn door een totaal disrespect voor hun eigen lichaam, geheel in stijl met hun teksten. Immers, het sterven zelf is niet erg, het is zelfs mooi. Maar ouder worden, dat is de hel.

Vysotsky vs Brel

Mourir cela n'est rien
Mourir la belle affaire
Mais vieillir... ô vieillir

En de vergelijking gaat in meer facetten op, zo is Brel zich ook gaan manifesteren in diverse films en theaterproducties in omgekeerde volgorde als Vysotsky deed. Andere troubadours hadden beduidend minder succes in Rusland, de hegemonie van Vysotsky was bijvoorbeeld te sterk voor dappere lieden als Yuri Vizbor en Bulat Okudzhava. Vladimir Vysotsky stierf uiteindelijk in 1980, twee jaar later dan Brel, en naar het schijnt bezochten meer dan een miljoen mensen zijn begrafenis. De begrafenis viel tijdens een wedstrijd van de Olympische Spelen in Moskou en veel Russen verlieten vroegtijdig het stadion om de begrafenis van hun held mee te kunnen maken.


De koepels van Rusland worden bedekt met zuiver goud opdat de Heer hen vaker zal opmerken