Het was de week van Geert Wilders, en natuurlijk, Femke Halsema. Het wordt langzaam tot een ijzeren politieke wet: spreek de naam van Geert Wilders uit, en je hoort in dezelfde ademzucht nog het kritische commentaar van de linksliberale oppositie in de Tweede Kamer.
Deze week meende Geert een overeenkomst te zien tussen een verkrachte vrouw en de vaderlandse elite en een paar seconden later stond Femke briesend aan de interruptiemicrofoon, om de blonde Venlonaar er op te wijzen dat hij geen enkele ethische begrenzing kent en zich moest schamen. In eerste instantie vond ik Halsema haar opmerking buitengewoon effectief. Zoals wel vaker, als mensen nare dingen zeggen, relaties met mij verbreken, me uitmaken voor manipulerende kakkerlak of wat al niet meer zij, duurt het altijd even voordat de boodschap bij mij overkomt. Ik vroeg me nog af, wie toch in godsnaam de vaderlandse elite verkracht heeft, of Geert misschien zelf de dader was, en Femke had al een paar treffende zinnen paraat. Even applaudisseerde ik inwendig voor de groene voorvrouwe, maar als snel sloeg de twijfel toe.

58 reacties »

5 reacties »

Afgelopen week stond er in The New Yorker een gastbijdrage van Steven Strogatz, een wiskunde professor aan Cornell University. Hij schrijft over de grote ontdekkingen van de stedenkundige wiskunde. Zo heeft men ooit ontdekt dat de grootste stad van een land doorgaans tweemaal zo groot is als de op één na grootste stad. En de op één na grootste stad is dan weer tweemaal zo groot als de op twee na grootste stad. Men weet vooralsnog niet waarom dat zo is. Maar daar houdt het niet op. Lees verder...

16 reacties »

Berlijn, 27 mei 2009

Aan: José Saramago, ergens in ballingschap

Beste José,

Vergeef mij, dat ik in mijn aanhef niet de hoffelijkheid weet te vinden die een groot schrijver waard is, die in jouw land gebruikelijk is en die dit schrijven de zwier zou geven die het verdient. Ik kom uit het land van de gelijkheid en de lompheid, en ben in beleefdheidsvormen slecht onderricht. Bovendien weet ik niet zeker of jij al te overdreven zwier wel kunt waarderen, vandaar dat ik mijzelf toesta joviaal en onbeleefd te beginnen, met die toevoeging dat je moet weten dat deze brief met de beste bedoelingen is geschreven en uit een rein hart komt.

17 reacties »

Tommy Wieringa liep door het Westerpark, zijn kale hoofd glom in de zon, zijn ogen waren tot spleetjes geknepen. Overal om hem heen krioelden mensen, even nonchalant als uitzinnig van vreugde over het schitterende weer. Het deed Tommy Wieringa allemaal niks, het was alsof hij in een andere wereld stond, een wereld waar het zachtjes miezerde en mistig was. Zou hij, dacht ik, aan de kritiek denken die zijn nieuweling Caesarion van de recensenten kreeg? Lees verder...

21 reacties »

© 2009 Wouter Diesveld

De FIRST! is binnen »

Meer engagement in de literatuur. Het nieuwe boek van Thomas Vaessens, ’De revanche van de roman’ hekelt elitaire mooischrijverij. Panzerfaust.org schrijft al jaren erg mooi en bovendien met de bevolgenheid van een praktisch idealist. Wij trokken ons dus niets aan van het boek en al helemaal niet van de negatieve reacties daarop. Tot er ineens een manifest verscheen van Ilja Leonard Pfeijffer. Momenteel liggen wij met onze fluwelen achterwerken in de zon en overdenken het pleidooi van Pfeijffer en zijn compaan Erik Jan Harmens. Onderstaand het manifest, binnenkort onze unanieme reactie. Lees verder...

32 reacties »

"Wat is dit nu, van Mariëtte Hamer moeten we allemaal aan de vierdaagse werkweek?! Tsss, ga zelf lekker nog maar vier dagen werken, mens!"

4 reacties »

3 reacties »

Rond de 300e pagina van Vasili Grossmans Leven & Lot staan in een Duits concentratiekamp twee Russische krijgsgevangen met elkaar te praten. De een is een oude bolsjewiek, de ander een oude mensjewiek. Twee gezworen vijanden die lotgenoten zijn geworden. Ze zijn de enigen in dat hele kamp die het referentiekader kennen waarin zij ooit lijnrecht tegenover elkaar stonden. Terwijl zij herinneringen ophalen aan vroeger, en nog steeds vooral zichzelf van hun eigen gelijk proberen te overtuigen, komt de heilige dwaas Ikkonikov tussenbeide. Of ze wel weten dat de bouwputten die ze aan het graven zijn bestemd zijn voor gaskamers. Lees verder...

26 reacties »