Eindelijk, HP/De Tijd is vernieuwd! Ik weet ook niet waarom ik dat zeg alsof ik erop zat te wachten. Ik heb niets in het bijzonder met of tegen HP/De Tijd, dus ik zat ook niet bijzonder te wachten op de recente vernieuwing. Maar zoals iedereen die wel eens een blaadje leest, lees ik ook wel eens een HP/De Tijd. Gemiddeld genomen net niet vaak genoeg om het blad uit de financiële gevarenzone te trekken, helaas. En zoals iedereen die ergens wil komen in de wereld van het geschreven en het gedrukte woord, heb ik wel eens gesolliciteerd bij HP/De Tijd. Nou goed, als u het echt wilt weten, ik heb er twee keer gesolliciteerd. En inderdaad, het is twee keer niets geworden. Preciezer, ik ben twee keer afgewezen. Of eigenlijk maar één keer echt, maar voor het effect klonk twee keer beter. Ik zou zo een derde keer solliciteren trouwens. Niets vernederends is mij vreemd. Bovendien lijkt het me gewoon een leuk blad om voor te werken.

Maar genoeg over mij en meer over HP/De Tijd (vanaf hier te noemen: HP), want dat is dus vernieuwd. En wat doe je als je hebt vernieuwd, maar je de lezers niet direct van je wilt vervreemden? Juist, dan zet je een vertrouwd gezicht op de cover, zodat de lezer denkt: hé, alles is anders, alles is raar, ik kan niets meer vinden, maar godzijgeprezen, dat hoofd op de cover ken ik tenminste. Je zet dus bijvoorbeeld Maxima op de cover. HP/De Tijd (vanaf nu écht te noemen: HP), helemaal vernieuwd, maar toch ook helemaal hetzelfde gebleven, en nog steeds voor al uw koningshuisonthullingen. Bovendien, het zijn de dagen rond Koninginnedag. Het mag dus weer. Kop bij de kop: De listige prinses, een profiel van Maxima. Want we hebben het Argentijnse landbouwmeisje weliswaar en masse in ons hart gesloten, maar wie is onze toekomstige koningin werkelijk? Heeft zij soms donkere kanten die het Hollands licht niet kunnen verdragen? Welke verborgen ambities sudderen onder het voorkomende uiterlijk, als een vulkaan die op uitbarsten staat en elk moment een heel volk onder een regen van verschroeiend magma en verstikkende as kan begraven. Met andere woorden, wat weten we nou eigenlijk helemaal van haar? Nou? NOU?!?!?!?! Behalve dan alles wat er vervolgens in het stuk van zeven pagina’s wordt opgesomd. Lees verder...

34 reacties »

Als ik niet telkens zat te internetten, had ik het niet geweten. Nu denk ik dat ik de varkensgriep heb. Was ik maar gewoon gaan wandelen in de stad. Langs pizzabakkers, theatermakers, studenten met hun flessen bier op de trappen van de palazzo’s en langs uitzuigers bij elkaar met hun scooters en hun kaalgeschoren rotkoppen. En dan af en toe een hitlergroet. Allemaal onder hun paraplu’s vandaan, want het regende. Lees verder...

10 reacties »

© 2009 Wouter Diesveld

6 reacties »

Hallo, goed dat jullie er zijn. Hier, neem een harinkie en ga lekker zitten. Fred, ik ga even wat bespreken met de heren hier, houd jij de tent zo lang in de gaten?

Ja jongens, er moet me toch wat van het hart. Ik loop er nu al weken mee en iedereen aan wie ik het vertel snapt er geen snars van. Of nou ja, eigenlijk heb ik het alleen nog maar aan Fred daar verteld en die snapt nooit ergens een snars van. Het zal de vislucht wel zijn; dat vreet aan je hersenen, denk ik dan. Fred staat al van kinds af aan in de kraam, moeten jullie weten. Eerst bij z’n opa, later bij z’n vader en nu hier, met zijn eigen handel. Ikzelf help alleen in de weekenden mee, vandaar dat ik nog fris ben. En ruik. Enfin, ik voel me enorm onbegrepen. Vandaar ook dat ik jullie heb gebeld. Jullie lijken me wel knapen bij wie ik mijn verhaal kwijt kan en bij wie ik op sympathie kan rekenen. Nee, het gaat niet over Fred daar. Dit keer niet. Het gaat over Susan Boyle. Die zit mij dwars. En niet zo’n beetje ook! Lees verder...

10 reacties »

“Gadverdamme, weer hutspot. Wie heeft de bestellingen gedaan vandaag. Toch niet weer Jack?”

“Jawel, ik heb besteld. En ik bestel de komende week óók hutspot. Ik heb godverdomme 6 jaar al het vuile werk opgeknapt, laten jullie me in een week twee keer op mijn bek gaan met een geestelijke in een hoepeljurk en de vraag of we met een Zweeds of een Amerikaans vliegtuig massamoorden moeten plegen. Jezus.”
Lees verder...

22 reacties »

De FIRST! is binnen »

In de buurt bij Napels ligt een stadje genaamd Acerra. Het is geen mooi stadje. De huizen zijn afgepeigerd en voor de ramen zitten tralies. Er staan geen bloemen in de vensterbanken. De gezichten in de straten zijn somber. Ik heb niemand zien lachen, behalve wat kinderen die in een schoolbus stapten. Kinderen van een jaar of zes. Lees verder...

8 reacties »

2 reacties »

Collega-psychiaters verweten dr. Goomans soms gemakzucht.
"Vertelt u eens mevrouw, waar denkt u aan bij het woord 'associatie'?"

11 reacties »