In de rubriek Ramsj! doet de Panzerfaust-redactie haar stinkende best de lezertjes uit te leggen waarom bepaalde artikelen in de ramsj liggen.
Als je hart hebt voor je stadsie dan zou je zeggen dat het Utrechts Bijnamenboek niet in je boekenkast mag ontbreken. Sterker nog: je zou denken dat het boek minimaal 36 drukken zou moeten beleven, opdat alle bewoners van Utrecht en omstreken zich een exemplaar kunnen aanschaffen. Niets wijst er echter op dat Evert van der Zouw als een god in Frankrijk kan leven na het schrijven van dit epos. Uw auteur kocht het namelijk voor niet meer dan twee euro in - jawel - de ramsj. Op het eerste gezicht kan deze prijs enige verbazing niet wegnemen, aangezien er alleraardigste bijnamen in staan.
U wilt voorbeelden? U krijgt voorbeelden. We bevinden ons onder de 'P' van 'Paard'. 'Paardenbil, de': Bewoner van de Zeven Steegjes; de herkomst van de bijnaam is onbekend. 'Paardenneuker, de': Bewoner van de Zeven Steegjes die vaak op de Paardenmarkt was. Hij werd verdacht van een te grote liefde voor merries. 'Paardenkop, de': Bewoonster van Wijk C; de herkomst van de bijnaam is onbekend. Ze werd ook Mie van Bet Schoppie* genoemd. Vrouw van Chris de Koffiebaas. 'Paardenreet, de': Bewoonster van Abstede met een groot achterwerk. Mevrouw Van Ginkel's a.k.a wil ik u hier ook niet onthouden: 'Pakje Blueband': Bewoonster van de Groenesteeg die bij de melkboer eens een pakje Blueband-margarine had gestolen en onder haar rok had vertopt waardoor het warm werd en smolt. 'Leuk', denkt u, 'aardig boekje; sappig.' Tuurlijk, ben ik met u eens, maar toch vind ik het niet vreemd dat het schrijven van Toon de Klompenneus' kleinzoon geen verkoophit is geworden. Lees verder...
20 reacties »