De Russen. Je kunt er niet omheen. Binnen de wereldliteratuur geniet de Russische wellicht het grootste aanzien. Het is de literatuur van de grote verhalen, van de heftige emoties: liefde, wraak, hebzucht, schaamte. Het is de literatuur van de Grote Boeken, geschreven door de Grote Namen: Tolstoj, Solzjenitsyn, Dostojevski.
Maar een Groot Boek schrijf je niet in een dag. Het is een kwestie van schaven, bijwerken, weggooien en opnieuw beginnen. En vooral een kwestie van proberen, experimenteren, beginnen met schrijven en maar afwachten of er iets van komt.
Ook dáár waren de Grote Russen ontbetwiste meesters in, al dan niet geholpen door het heilige water uit de wodkakraan. Het is een typisch Russische strategie: zoals Stalin zijn soldaten net zo lang hun eigen vernietiging tegemoet liet stormen in Stalingrad tot de Duitsers bevroren waren, zo schreef Tolstoj net zo stug door tot er een Anna Karenina uitrolde. Je begint ergens aan, en als het verkeerd uitpakt, begin je gewoon opnieuw.
In een lofzang op de Russische volksaard presenteert Panzerfaust u daarom vandaag een aantal prachtige voorbeelden van zulke mislukte pogingen uit de Russische literatuur.
Wesley en Terrence peinzen er niet over om openlijk voor hun Wilders-sympathieën uit te komen.
"Daarvoor is het leven ons dus veel te lief."
"Ja, voor je het weet eindig je met een mes in je borst."
Omdat het niet hoort om tegendraads mee te gaan met de mainstream media met jaaroverzicht, eindejaarslijstjes en top100/2000/50/10 ranglijsten hier de PFMAG TOP 69 van 2009. 2009 was een Slecht Jaar® voor Panzerfaust aangezien lezers massaal wegtrokken naar websites waar wel elke dag een nieuw stukje wordt geproduceerd. De totale lethargische conditie is op de redactie nedergedaald, frustraties werden uitgediept en energieke nieuwkomers worden verwelkomd met een bak cynische stront. Alhoewel iedereen met het Panzerfaust Experiment wil stoppen, is de contributie al betaald dus moddert uw redactie nog even aan. Lees verder...
Het zal wel weer oeroud zijn en een hoop gegaap en been-there-done-that-bought-the-t-shirt-fucked-his-nostrils-geroep opleveren (dat is meestal het geval als ik iets voor het eerst op youtube zie), maar dankzij @MartinKoolhoven kwam ik op een waarlijk bevreemdend stukje dadaïstisch comedygebeuren met een Hollands cabaretsausje. Een Noorse komiek genaamd Kristopher Schau blijkt zich een conference van Wim Zonneveld op geheel eigen wijze te hebben toegeëigend. Waarin Wim Zonneveld mijmert over het feit dat buste de veau een stuk smakelijker klinkt dan kalfsborst en vervolgens het lied 'schipper mag ik overvaren' zingt. Schau achtte het nodig dit stukje oud-Hollandse gezelligheid niet alleen met bovenstaande broodschoenen aan belachelijk te maken, maar ook met een vis op z'n kop, met een luier aan, onder de douche en op straat voor argeloze, zich geen raad met de situatie wetende Nederlanders.
Wesley en Terrence waren dit jaar gevraagd voor Zomergasten.
"Maar dat hebben we dus beleefd doch beslist afgewezen."
"Ja, een beetje drie uur lang over onze favoriete tv-momenten lullen. We hebben verdorie wel wat beters te doen!"
