De Cock met C-O-C-K stapte over de drempel van de villa in Medemblik. Een eenvoudig, licht melancholisch mondharmonicadeuntje drong zijn oren binnen. De Cock bleef staan. Hij keek met zijn hoofd schuin, zonder echt ergens naar te kijken. Vledder probeerde de blik van De Cock te volgen en zag niets dan een houten plafondbalk waaraan twee spotjes bevestigd zaten die aan het branden waren terwijl het volop dag was. Lees verder...

13 reacties »

Wesley en Terrence hebben hun twijfels.
"Zo'n Robben die dan door een poldersjamaan in no-time wordt klaargestoomd voor het WK..."
"Dat kan niet gezond zijn!"

3 reacties »

De Russen. Je kunt er niet omheen. Binnen de wereldliteratuur geniet de Russische wellicht het grootste aanzien. Het is de literatuur van de grote verhalen, van de heftige emoties: liefde, wraak, hebzucht, schaamte. Het is de literatuur van de Grote Boeken, geschreven door de Grote Namen: Tolstoj, Solzjenitsyn, Dostojevski.

Maar een Groot Boek schrijf je niet in een dag. Het is een kwestie van schaven, bijwerken, weggooien en opnieuw beginnen. En vooral een kwestie van proberen, experimenteren, beginnen met schrijven en maar afwachten of er iets van komt.

Ook dáár waren de Grote Russen ontbetwiste meesters in, al dan niet geholpen door het heilige water uit de wodkakraan. Het is een typisch Russische strategie: zoals Stalin zijn soldaten net zo lang hun eigen vernietiging tegemoet liet stormen in Stalingrad tot de Duitsers bevroren waren, zo schreef Tolstoj net zo stug door tot er een Anna Karenina uitrolde. Je begint ergens aan, en als het verkeerd uitpakt, begin je gewoon opnieuw.

In een lofzang op de Russische volksaard presenteert Panzerfaust u daarom vandaag een aantal prachtige voorbeelden van zulke mislukte pogingen uit de Russische literatuur.

Lees verder...

12 reacties »

Het gebeurt niet elke dag dat men een kijkje in de keuken krijgt van een heus internet-fenomeen. Op deze oase van nuance en kritische satire hebben we een reeks aan onmiskenbaar bijzondere persoonlijkheden. Op de Panzerfaustredactie steekt er echter iemand met kop en schouders bovenuit, dat is duidelijk. Wie dat is leest u na de break. Dat het interview een merkwaardige wending nam, kan ik alvast verklappen.

Lees verder...

16 reacties »

Geen reacties »

Schrijver trekt zich terug in een kist onder de grond.

30 reacties »

Heugelijk nieuws van clebrityblogger Perez Hilton, een soort Albert Verlinde, maar dan zonder de schijn van fatsoen. Feitelijk kwam het nieuws overigens niet van Hilton, maar van ESPN-columnist Jake Rossen, die het weer had uit een filmpje op YouTube, dat bovendien bijna een maand oud is. Ondergetekende moest het op zijn beurt weer lezen bij De Telegraaf en zo is de cirkel rond ware het niet dat er helemaal geen sprake is van een cirkel. Enfin, doet er ook niet toe, waar het om draait is het volgende: JEAN-CLAUDE VAN DAMME GAAT WEER KICKBOKSEN!

Ik zeg “weer”, maar eigenlijk klopt dat niet. Ondanks een hoofdrol in een lijst vechtfilms langer dan een jaren 80-mat, heeft de Belgische biceps namelijk nooit écht een carrière in de ring gehad. Laten we het erop houden dat het voor de mans acteerkwaliteiten pleit dat wij kijkers al die jaren dachten dat we hier daadwerkelijk met een oud-kampioen te maken hadden. Paradoxaal genoeg droeg Van Dammes gebrek aan acteerkwaliteiten daar weer aan bij (ik bedoel: hij moest ergens vandaan komen en het was duidelijk dat het niet de theaterwereld was), maar laat ik snel verder gaan voor ik verzand ik filosofie van het koude scherm, want een uitgerangeerde B-acteur van 50 jaar (zo oud is-ie dus, die Van Damme), die zijn trailer aan de wilgen hangt en de kickbokshandschoenen weer oppakt voor een GLORIEUZE comeback in China (want daar gaat-ie dus vechten, Van Damme), dat is materiaal voor niets minder dan….EEN SLECHTE FILM! Reden voor uw favoriete salonblog om de acteur te vereren met een belletje. Lees verder...

4 reacties »

4 reacties »

2 reacties »

Het zal velen in hun roes ontgaan zijn, maar afgelopen vrijdag 1 januari was het op de kop af 13 jaar geleden dat folklegende Townes van Zandt is heengegaan. Net als het heengaan van de Kneet zal dit een blijvende herinneringstek zijn. Waar veel vluchtig blijkt, vergeten wij van Panzerfaust niets van waarde. Collega De Kaaiman gaf al eerder een inzicht in het mysterie Townes, hierbij nogmaals een bescheiden pijl naar het hiernamaals. Bedankt Townes.
Lees verder...

6 reacties »