Koningin Beatrix keek naar de vlaai. Er was één punt uit. Dat zat nu in de maag van Emile Roemer. “Oeh, dat sla ik niet af, majesteit,” had hij gezegd toen ze hem vroeg of hij wellicht een stukje wilde. Waarna de lakei de punt afsneed en deze aan Roemer overhandigde. Hij schrokte het naar binnen alsof hij in geen jaren gegeten had. Beatrix had er met een mengeling van afschuw en bewondering naar zitten kijken. Je bent een man van het volk of je bent het niet. Lees verder...

4 reacties »

De Cock met C-O-C-K stapte over de drempel van de villa in Medemblik. Een eenvoudig, licht melancholisch mondharmonicadeuntje drong zijn oren binnen. De Cock bleef staan. Hij keek met zijn hoofd schuin, zonder echt ergens naar te kijken. Vledder probeerde de blik van De Cock te volgen en zag niets dan een houten plafondbalk waaraan twee spotjes bevestigd zaten die aan het branden waren terwijl het volop dag was. Lees verder...

13 reacties »

Het haar glad gegeld, de glimlach altijd vriendelijk afwijzend, geliefd bij weinigen, gevreesd door de weinigen van de PvdA: als Holland nog een politicus heeft met een masterplan, nog een politicus die door zijn gladheid de loop der dingen weet te draaien, dan moet het wel Maxime Verhagen zijn. Toch?

14 reacties »

Voor de vakantie waren we op bezoek bij PFMAG>ORG redacteur Kornuit. We vervolgen het gesprek in de woonkamer van Kornuit. In deel I kon u lezen dat de paranoia zijn werk ongestoord heeft kunnen doen op de etage van eenzaamheid. Geflankeerd door cafeïne en nicotine leeft Kornuit dag per dag, uur per uur, minuut per minuut.
Lees verder...

5 reacties »

Vanaf de openingsscène waarin Leonardo DiCaprio en hoe heet dat ventje van Third Rock from the Sun een afbrokkelende droom proberen te rekken, zat ik dusdanig op het puntje van mijn bioscoopstoel dat ik op driekwart van Inception, op het moment dat Leonardo besluit om zijn overleden vrouw naar de vierde droomlaag te volgen (de limbo heet die laag, een droomlaag waarin de tijd zo langzaam gaat dat een minuut een kleine eeuw lijkt te duren), van mijn bioscoopstoel flikkerde, waarvan de zitting tegen mijn achterhoofd knalde, zodat ik zelf in een droomlaag terechtkwam waarin ik en Leonarda DiCaprio onder het genot van een piña colada met een vlaggetje op een vervuild strand ergens in het door bosbranden geteisterd Oost-Europa een beetje zaten te babbelen over die film waarin hij een debieltje speelt, Lees verder...

21 reacties »

Geen reacties »

Max J. Molovich fietste door onze geliefde hoofdstad. Binnensmonds vloekend. Daar liet hij zijn bel weer klinken. "Zo hee, daar hebtur eentje haast zekers", zei een man van het jaar of veertig die midden op het fietspad liep. Hij had een enorme oranje pruik op. Sneijder had er achterop zijn t-shirt gestaan. Aan zijn broek hing een oranje leeuwenstaart. "Godverdomme", mompelde Max J. Molovich, "Stelletje zwakzinnige mongolen met een geestelijke handicap, natuurlijk heb ik haast." De heer Molovich, over het algemeen de rust zelve, wilde namelijk zo snel mogelijk deze door God verlaten oranje hel ontvluchten. Lees verder...

10 reacties »

De FIRST! is binnen »

Geen reacties »

Vandaag, Épernay - Montargis, 187,5km.

6 reacties »