Bijna

Rondvaarttocht

Max J. Molovich fietste door onze geliefde hoofdstad. Binnensmonds vloekend. Daar liet hij zijn bel weer klinken. "Zo hee, daar hebtur eentje haast zekers", zei een man van het jaar of veertig die midden op het fietspad liep. Hij had een enorme oranje pruik op. Sneijder had er achterop zijn t-shirt gestaan. Aan zijn broek hing een oranje leeuwenstaart. "Godverdomme", mompelde Max J. Molovich, "Stelletje zwakzinnige mongolen met een geestelijke handicap, natuurlijk heb ik haast." De heer Molovich, over het algemeen de rust zelve, wilde namelijk zo snel mogelijk deze door God verlaten oranje hel ontvluchten. Lees verder...

 

  Momentum

Nadenken

Of de Turken hebben Oranje omarmd, of de Nederlanders zijn verturkt. Tot diep in de nacht werd er in de straten van Bos en Lommer enthousiast getoeterd ter viering van de overwinning op de Uruguyanen. Lees verder...

 

  De Cock en de moord op de horecagigant

De Cock, Blatter en Vledder

De Cock stapte het immense penthouse aan de Zuidas binnen. Een pianostuk van Rachmaninov vulde de woning. “Welke gek heeft die muziek opgezet”, zei De Cock nors. “Dat was Van Vleuten”, zei Windjes die geen gelegenheid voorbij liet zijn collega te verraden. Lees verder...

 

  Wesley bidt

Wesley kust zijn Yolanthe

Wesley Snijder drukte zijn telefoon uit. Ze hadden net stomende telefoonseks gehad. Wesley had nog gevraagd of God dat wel goed vond, maar volgens Yolanthe was dat nu net het mooie van het katholieke geloof: alles kon, zolang je maar berouw toonde. Dus waren ze, zoals altijd, geëindigd met een dankbetuiging aan Onze Vader Die In De Hemelen Zijt. Lees verder...

 

  Het Elia Effect

Elia

Hoe meer voetbal er is, hoe minder ik er in geïnteresseerd ben. Dat proces is al een tijdje gaande. Waarschijnlijk sinds de uitzendrechten van de eredivisewedstrijden bij Talpa kwamen te liggen, met als gevolg dat de overige zenders de meest onbenullige wedstrijden gingen uitzenden en de voetballulprogramma's als paddenstoelen uit de grond kwamen schieten, zodat er geen avond voorbij ging of er was wel ergens een voetbalwedstrijd te zien of er werd wel ergens over voetbal geluld. Lees verder...

 

  Joran en Joran

Joran van der Sloot

“Joran van der Sloot bekeek de spin die in de hoek van zijn cel in Lima een web aan het bouwen was.” De zoveelste beginzin van zijn nog te schrijven autobiografie. Niet dat er een spin was. En niet dat hij in een cel zat. (Hij zat in de verhoorkamer. Alleen, met de handen achter de rug geboeid. Zijn verhoorders hadden de ruimte verlaten. Om een kop koffie te drinken of zo.) Lees verder...

 

  Van die momenten

Mark Rutte staart uit het raam

Mark Rutte was bezig met de afwas in zijn bescheiden bovenwoning aan het Benoordenhout in Den Haag. Veel was het niet. Een bord, een glas, wat bestek, twee pannen en een snijplank. Hij had een eenvoudige pasta Arabiata gegeten. Lees verder...

 

  Overspannen

sabbatical1.jpg

“Aan het eind van de twee minuten stilte klonk er een ijselijke schreeuw. Iemand liet zijn koffer vallen. Iemand anders schreeuwde: een bom, een bom. En toen was het paniek.” Lees verder...

 

  Stront

Jan Dijkgraaf voor een bemest weiland.

Jan Dijkgraaf keek tussen zijn schoenen door naar de ingelijste spreuk die boven zijn bureau hing: “Er lopen diverse hufters rond in de Nederlandse journalistiek, en vele, vele hoeren. Maar zelden zie je ze zo naadloos in één man verenigd als in Jan Dijkgraaf.” Was getekend: Adriaan Jaeggi. De eerste tonen van Bløfs Harder dan ik hebben kan zwierven zijn oren binnen. Lees verder...

 

  Jack

Jack de Vries

Jack de Vries staarde omhoog, voorbij het niets. Het was hier aardedonker, je zag geen hand voor ogen. Hij lag op een brits en kon de slaap niet vatten. Op precies zo’n brits had hij nog in Afghanistan gelegen. Mooie tijden waren dat, zo lang geleden al weer. Lees verder...

 

Next Page »