Rutger Castricum hurkte boven een op de grond neergelegde spiegel, deed z’n bilwangen een beetje uit elkaar en keek in zijn eigen anus. De commercial van Carglass schoot door z’n hoofd. Een sterretje bestaat uit duizenden kleine barstjes. Sinds de uitreiking van de Dutch Bloggies werd Rutger achtervolgd door z’n eigen anus. Het liet hem niet meer los. Lees verder...

8 reacties »

In de rubriek Maar wat vindt Henk? vragen wij diverse Henken wat zij vinden van een bepaalde ontwikkeling. Vandaag: WikiLeaks.

Duivenmelker Henk van Laarhoven vermoedt een wereldwijd complot: ‘Heeft u de oprichter gezien? Julian P. Assange, dat is een soort spookverschijning. Net als Obama en Osama door de Amerikaanse veiligheidsdiensten gecreëerd opdat onze ogen van de waarheid worden gehouden. Iedereen die heel even op het internet surft ontdekt dat de wereld wordt geleid door een enorm kinderpornonetwerk. Alle wereldleiders hebben maar één doel: seks met kinderen onder de acht jaar. Om dat voor zichzelf te organiseren creëren ze conflicten die de aandacht afleiden. Waarom dacht u dat de Amerikaanse regering zo panikeert? Zo wereldschokkend is al die informatie toch niet? Nee, ze panikeren omdat ze u willen laten geloven dat ze panikeren. Daarom panikeren ze. En u gelooft het, dus zijn ze geslaagd.’ Lees verder...

13 reacties »

Je kende de schrijver. Anders had je het boekie waarschijnlijk niet gekocht. Daar moet je eerlijk in wezen. En waarom zou je daar ook niet eerlijk in wezen? Eerlijkheid, daar hebben de mensen het meeste aan. Dan weten ze hoe de zaken zitten. Goed. Jullie gingen naar hetzelfde stamcafé waar hij nog als afwasser had gewerkt en de laan was uitgestuurd nadat hij de eigenaar met z’n, laten we het eens aardig zeggen, fluctuerende stem had nagedaan net op het moment dat die achter hem had gestaan. Hij bleef daar komen, de schrijver. Om te drinken en om op te treden als dichter in de jaarlijkse poëzieslag, waar hij altijd tweede werd. De Joop Zoetemelk van de Poetry Slam. Lees verder...

Geen reacties »

Naar aanleiding van het ogenschijnlijke heengaan van de Schrijver der Schrijvers, Harry Kurt Victor Mulisch, geboren toen de Vesuvius uitbarstte, heengegaan toen de Merapi haar as over de wereld uitstrooide, doen wij in de herhaling: het Enorme Harry Mulisch Interview dat wij met de grootmeester hadden naar aanleiding van diens tachtigste verjaardag. Van zijn collega-herenclublid Jeroen Henneman begrepen wij dat Harry Mulisch troost haalde uit het idee dat aan de oerknal die ons huidige bestaan betekende al aardig wat oerknallen vooraf waren gegaan, zodat er ook nog wel wat oerknallen zullen volgen, wat de kans dat Harry Mulisch ooit nog zal terugkeren, op wat voor manier dan ook, vrijwel 100% is. Bis dann, Harry. En tot die tijd: rust lekker uit. De wereld is leeg zonder jou. Lees verder...

3 reacties »

Lange Frans drukte z’n phone uit. Zodra ik meer weet, weet jij het ook, had hij tegen Giel gezegd. Hij had zitten vissen, Giel, maar niks gevangen. Het was zijn pistool niet. Hij was iets aan het doen. Een mening is een mening. Als je daar zit, zit je daar. Ze blijft de vrouw van m’n leven. De tijd dat hij naakt met Giel over buitenaardse modderfokkers had gesproken was ver weg. Lees verder...

2 reacties »

Gerd Leers stond voor de spiegel de wenkbrauwhaartjes boven zijn welgevormde neus uit te trekken. Zijn wenkbrauwen waren zijn trots. Een belangrijk wapen. Maar dan was het wel zaak om het zuivere wenkbrauwen te laten zijn. Ze mochten niet doorlopen. Want wenkbrauwen die doorlopen, op zo’n manier dat het lijkt alsof je één grote wenkbrauw over de gehele breedte van je voorhoofd hebt, doen de mensen denken dat je een misdadiger bent. En dat was Gerd Leers niet. Ook al had hij de schijn van belangenverstrengeling tegen gehad. En ook al had hij schimmige deals gesloten met de softdrugsbaronnen van Maastricht. Gelukkig waren die jongens discreet. Ze wisten dat hij veel voor ze kon betekenen in Den Haag. Lees verder...

22 reacties »

Leden van de Staten-Generaal,

Ons land bevindt zich thans op een kruispunt. Daar heeft het al vaker gestaan, wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon. Eigenlijk is er nooit iets nieuws onder de zon. Ik ga al een aantal jaartjes mee, moet u weten. Ik heb uw voorgangers zien komen, ik heb uw voorgangers zien gaan. Ik heb dezelfde blikken in de ogen van uw voorgangers gezien. Het waren altijd blikken die blaakten van het zelfvertrouwen, die schitterden van het eigen gelijk, die fonkelden van de misplaatste arrogantie. Lees verder...

14 reacties »

Koningin Beatrix keek naar de vlaai. Er was één punt uit. Dat zat nu in de maag van Emile Roemer. “Oeh, dat sla ik niet af, majesteit,” had hij gezegd toen ze hem vroeg of hij wellicht een stukje wilde. Waarna de lakei de punt afsneed en deze aan Roemer overhandigde. Hij schrokte het naar binnen alsof hij in geen jaren gegeten had. Beatrix had er met een mengeling van afschuw en bewondering naar zitten kijken. Je bent een man van het volk of je bent het niet. Lees verder...

5 reacties »

De Cock met C-O-C-K stapte over de drempel van de villa in Medemblik. Een eenvoudig, licht melancholisch mondharmonicadeuntje drong zijn oren binnen. De Cock bleef staan. Hij keek met zijn hoofd schuin, zonder echt ergens naar te kijken. Vledder probeerde de blik van De Cock te volgen en zag niets dan een houten plafondbalk waaraan twee spotjes bevestigd zaten die aan het branden waren terwijl het volop dag was. Lees verder...

13 reacties »

Die zondagmiddag
- Met de doktersdienst, waarmee kan ik u van dienst zijn?
- Ja, goedemiddag, met Max Molovich, ik bel voor mijn zoontje – moet u zijn geboortedatum hebben?
- Is dat toevallig 5 september 2009?
- Dat is inderdaad heel toevallig, dat klopt precies! Lees verder...

8 reacties »